Волонтерская деятельность как технология воспитания социальной ответственности и альтруизма студентов. Еріктілік іс-әрекет студенттердің бойында жауапкершілік және альтруистік қажеттерді тәрбиелеу технологиясы ретінде. - Kassen, G. (Journal of Educational Sciences, 2016)
Волонтерство рассматривается как технологии воспитания, основанная на развитии многих гуманистических качеств, на содействии гражданско-патриотическому становлению личности. Анализируется опыт общественно-полезной деятельности студентов как начало формирования волонтерского движения в Казахском национальном университете им. аль-Фараби при Студенческом научном обществе «Логос» (НСО «Логос»). Автор обозначает некоторые позиции, на которых строится процесс формирования волонтерского движения. Доказывается необходимость создания комплекса педагогических условий, придающих волонтерской деятельности «жизненный характер». Отмечая, что студенческая среда заключает в себе огромный потенциал творческой интеллектуальной энергии, готовности к социально активной позитивной деятельности, автор признает в качестве основополагающего условия формирования волонтерского движения – культивирование идей альтруизма (поддержанное и в качестве примера, используемое старшими наставниками). Социально-психологическое направление в волонтерской деятельности СНО «Логос» считается автором приоритетным. Отмечается, что данное направление представлено системой коррекционно-развивающих, личностно-рефлексивных упражнений и различного типа игр, объединенных в мини-тренинги, которые ориентированы на формирование системы ценностных установок, укрепление социальной позиции, развитие личностных качеств и лидерства учащихся школ и студентов 1 курса. Также автор выделяет информационно-просветительское направление деятельности волонтеров СНО, которое представлено организацией и проведением информационно-просветительских и популярно-просветительских мероприятий, посвященных проблемам науки, образования, культуры, экологии и охраны здоровья в школах, детских домах, специализированных интернатах, домах престарелых и других социально-образовательных учреждениях. При этом акцентируется внимание на том, что в рамках данного направления студентами разрабатываются социальные проекты. На примере реализации таких проектов, как «Мы – за Жизнь!» и «Кто, если не мы!», доказывается востребованность в обществе гуманистических и альтруистических идей. В итоге автором отмечается, что благодаря волонтерскому направлению деятельности СНО студенты научились анализировать и выявлять сущность и причины социальных проблем населения, ориентироваться в направлениях социальной государственной политики, проводимой в стране, приобрели ответственность за свою профессиональную подготовку, трудолюбие и бескорыстие. Еріктілік тұлғаның көптеген адамгершілік сапаларына және азаматтық- патриоттық қалыптасуына ықпал ететін тәрбиелеу технологиясы ретінде қарастырылады. Әл-Фараби атындағы ҚазҰУ еріктілер қозғалысының қалыптасуының бастамасы ретінде «Логос» (СҒҚ «Логос ») атты студенттердің ғылыми қоғамының қоғамдық- пайдалы іс-әрекетінің тәжірибелері талданады. Автор еріктілер қозғалысының қалыптасу үдерісіндегі кейбір бағыттардыатап көрсетеді. Еріктілік іс-әрекетіне «өміршеңдік сипат » беретін педагогикалық шарттардың кешенін жасау қажеттігі дәйектеледі. Студенттік орта өзіне шығармашылық интеллектуалдық энергияның орасан әлеуетін, әлеуметтік белсенді іс-әрекетте жағымды қатынасты және дайындықты біріктіретінін айта отырып, автор еріктілік қозғалысты қалыптастырудың негізін қалаушы шарттың бір түрі ретінде альтуризм идеяларын тарату және (оның мысалына аға тәлімгерлердің қолданған іс-әрекетін көрсету) туралы да пайымдайды. «Логос » СҒҚ еріктілер қызметін автор әлеуметтік- психологиялық бағыттағы басымдылық танытатын іс-әрекет деп санайды. Бұл бағыт коррекциялық- дамытуға, тұлғалық- рефлексивтік жаттығулардың және алуан түрлі ойындардың типтерін мини- тренингтерге біріктіретін құндылықты бағдарлар жүйесін қалыптастыруға және сонымен бірге әлеуметтік көқарастың орнығу, мектеп оқушыларының және 1-курс студенттерінің тұлғалық сапалары мен көшбасшылықтарын дамытуға бағдарланған. Сонымен қатар, автор СҒҚ еріктілерінің іс-әрекетінің ұйымдармен және ақпараттық- ағарту және танымал- ағарту іс-шараларын өткізудегі және мектепте, балалар үйінде, арнайы интернаттарда, қарттар үйінде және басқа да әлеуметтік- білімдік мекемелердегі ақпараттық-ағарту жұмыстарының ғылым мәселесіне, білім беруге, мәдениетке, экология мен денсаулықты сақтауға арналған бағытын да бөліп көрсетеді. Дей тұрғанмен, осы бағыт аясындағы студенттердің әлеуметтік жобаларға қатысуы басты назарда болады. «Біз-өмір үшін!» және «Біз болмасақ, кім?» сияқты жобалардың жүзеге асуында қоғамдағы альтуристік және ізгілік идеяларының қажеттілігі дәйектеледі. Қорытындысында автор СҒҚ-ының еріктілік бағытындағы іс-әрекеттерінде студенттердің тұрғындар арасындағы әлеуметтік мәселелердің шығу себептері мен мәнін тауып, талдау жасауды үйренгендерін белгілейді, сонымен қатар олардың еліміздегі әлеуметтік мемлекеттік саясаттың бағыттарын бағдарлай білуге, өздерінің кәсіби дайындығына жауапкершілікпен қарай алуға, еңбектенуге және риясыз жақсылық жасауға үйренгендерін де атап көрсетеді.